metropol şehirlerdeki yabancılaşmadan mustarip bi insan olarak,fotoğrafın da her zaman etkili bir araç olduğunu düşünmüyorum,özellikle,elindeki makineyi ona doğrultulan bir silah olarak algılayan insanların çoğalması gibi..dış dünyadaki gerçekliğin içine dahil olmaktansa, iç dünyamdaki kurgular üzerine yoğunlaşmak daha kolayıma geliyo sanırım?biras cesaret ve üstüne gitmekle alakalı..

--
sıradan bir günü oluşturan anları sayarak,
zamanı parçalarsın,kolaycacık harcarsın
Doğduğun topraklarda bir parça toprağın üstünde dolanarak
sana yol gösterecek birini,bir şeyi bekleyerek.

şehirle, yapılarıyla ilişki, mimar olmanın sonucudur. ama insan ilişkilerini yakalamak daha özel, o yüzden buna yoğunlaşmaya çalışıyorum artık